Hond en paard

Hond en paard

Onze kleine, grote baas. Op deze foto is Jefe [Geffe= baas in het Spaans] bijna een jaar! Watervlug is onze rakker. Hij ziet en ruikt niets over het hoofd. Soms speelt hij met de regels of neemt hij een loopje met me. Dan loop ik even met hem mee en zorg ik dat hij zijn aandacht kan focussen. Dat lukt meestal prima. Want het vrouwtje het naar de zin maken, is na jagen, met de kip spelen en met de baas trainen, prioriteit.

Als de baas gaat werken, mag Jefe met hem mee. De paarden kennen Jefe en Jefe kent de paarden. De baas werkt om de hoek en Jefe gaat regelmatig buurten. De paarden zijn honden gewend, maar niet ieder paard heeft zin in de kleine donder. Jefe weet precies bij wie hij de wei in kan. En daar rent het span naar hartelust, kris kras door het gras. Het paard is natuurlijk de baas in de wei, en kijkt hoog uit de hals op de pup neer. Zijn wil is wet en als hij drie keer stampt of hard galoppeert, neemt Jefe de hondenbenen. Soms staan ze stil. Een broederlijk moment, waarin ze qua houding elkaars evenknie zijn. Voorstaan in het kwadraat!

Jefe meet zich zonder terughoudendheid met de groten der aarde.
Telkens neem ik me voor daar een voorbeeld aan te nemen. Groot zijn in klein zijn, het zou een levensthema moeten zijn. Liever nog een studie waar je je op in kunt schrijven. Stilstaan bij je kracht en je mogelijkheden, ook als je maar zo groot bent als het been van je opponent. Durven uitdagen en uitgedaagd willen worden.

Rennen voor je leven als je het spel dreigt te verliezen. En zelf oplossingen zoeken als de situatie al te hachelijk wordt. En ruimte geven aan de ander. Even stilstaan en voelen, ruiken en aftasten hoe de zaken ervoor staan.

Ik ga er mijmerend de week mee in, met een grasspriet tussen m’n tanden. Laat het thema ”wat leert de natuur ons” maar zingen deze lente!

Geen reactie's

Geef een reactie